e-prawo.edu.pl
prawo cywilne
Prekluzja dowodowa i oddalenie powództwa o zapłatę.
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2008r.
Sąd Rejonowy w ... Wydział Gospodarczy w składzie:
Przewodniczący SSR ...
Protokolant sekr. sądowy ... po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008r. w ... na rozprawie
sprawy z powództwa G.R.
przeciwko M. Spółka jawna w ...o zapłatę
oddala powództwo.
UZASADNIENIE
Powód G.R. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego M. nakazem zapłaty kwoty 60.887,94 zł. z ustawowymi odsetkami oraz kosztami procesu.
Uzasadniając swe roszczenie wskazał, iż wierzytelność swą wobec pozwanego nabył w wyniku powierniczego przelewu wierzytelności od firmy T. Sp. z oo. w Warszawie. Wierzytelność będąca przedmiotem przelewu wynikała z faktur VAT nr 18/05/2007/TCM. nr I46/04/2007/TCM, nr 53/02J2007tTCM, nr S2JOl/2007/TCM. nr 22101/2001/TCM, nr 7/01/2007/1CM, nr 134/1 1/2006/1CM. Powód wskazał, iż pozwany już na drodze przedsądowej kwestionował fakt, że w/w faktury podpisały osoby uprawnione do działania w imieniu spółki i że towar rzeczywiście został przez niego odebrany. Podnosił jednak, iż w dotychczasowych kontaktach handlowych pomiędzy pozwanym a spółką T. te same osoby już wielokrotnie przyjmowały i podpisywały faktury od cedenta, co spółka pozwana akceptowała regulując wynikające z nich należności.
Sąd wydał w dniu 25 marca 2008r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, o Sygn. akt: ..., w którym uwzględnił roszczenie powoda.
Pozwany w przepisanym terminie wniósł sprzeciw, zaskarżając przedmiotowe orzeczenie w całości i wnosząc o oddalenie pozwu i zwrot kosztów procesu.
W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany podniósł, że ani on, ani osoby uprawnione do reprezentowania jego przedsiębiorstwa i składania oświadczeń woli imieniu spółki nie podpisały faktur VAT, na które powołuje się powód, czyniąc je podstawą swojego roszczenia. Towar opisany w fakturach nigdy nie został dostarczony do pozwanej spółki. Pozwany oświadczył. iż osoby których podpisy widniały na fakturach tj. pan W. i pan Z. były co prawda jego pracownikami, jednak nigdy nie zostały upoważnione do reprezentacji spółki, nie leżało to w zakresie ich kompetencji jako pracowników fizycznych i cała zaistniała sytuacja wg pozwanego była przykładem okradania spółki przez jej pracowników. Pozwany wskazał również, iż sama umowa powierniczego przelewu wierzytelności była umową pozorną, a tym samym nieważna, gdyż cedent jego osoba narodowości wietnamskiej w ogóle nie znał języka polskiego i nie wiedział co podpisuje. Podniósł również, że powód przedstawił jedynie kserokopie wszelkich dokumentów, nie zaś oryginały sugerując jednocześnie, iż dowody te mogły zostać sfałszowane. Podkreślał również nieetyczne metody którymi powód posługuje się prowadząc swoją działalność gospodarczą w zakresie windykacji długów.
Powód w odpowiedzi na sprzeciw wskazał, że N. prezes T. Sp. zoo. zna język polski w stopniu umożliwiającym swobodną komunikację, a także podniósł iż obecne przepisy pozwalają zakwalifikować jako dowód księgowy do ujęcia w księgach rachunkowych nawet frakturę bez podpisu wystawcy lub odbiorcy.
Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny:
W dniu 29 listopada 2007r. doszło pomiędzy firmą T. Sp. z o.o. w ..., reprezentowaną przez N., a G.R. do umowy powierniczego przelewu wierzytelności, wyniku której spółka T. przelała na powoda wierzytelności z faktur VAT nr 18/05/2007/1CM na kwotę 6.324,48 zł, nr 146/04/2007/TCM na kwotę 13.184,78 ZŁ nr 53/02/2007fFCM na kwotę 4.181,18 zł, nr 82/01/2007/1CM na kwotę 5181,18 zł nr 22/0I/2007/TCM na kwotę 9.299,82 zł. nr 7/0I/2007/TCM na kwotę 8121.92 zł. nr 134111/20065CM na kwotę 14.634,50 zł. Na fakturach będących przedmiotem przelewu widniały podpisy
Z. lub W. jako podpisy osób upoważnionych do odbioru faktur. Spółkę T. reprezentował przy umowie przelewu jej prezes N. pochodzenia wietnamskiego, jednak władający językiem polskim w stopniu umożliwiającym komunikację i zrozumienie tekstu umowy. Dowód: umowa powierniczego przelewu wierzytelności k. 25-26 akt,
faktury VAT nr: nr 18/05/20075CM, nr 146/04/20071CM, nr 53/02/2007 nr 82/0l/2007/TCM, nr 22101/200711CM, nr 7/0l/2007/TCM, nr 134/l 1/20065CM L I l-24 akt, zeznania świadka T. na okoliczność zawarcia umowy powierniczego przelewu wierzytelności k. 175-116 akt.
Na fakturach nr 62111/20065CM i nr 48/12/20065CM wystawionych przez spółkę 1CM również widniały podpisy Z. lub W. jako podpisy osób upoważnionych do odbioru faktur. Należności wynikające z tych rachunków pozwany uiścił na konto spółki T.
Dowód: faktury VAT nr 62/l 1/2006/1CM i nr48/12/2006/TCM k. 31-32 akt, wyciąg z konta spółki T. k. 33-40 akt.
Powód wezwał pozwanego do uiszczenia należności dochodzonych w pozwie.
Dowód: wezwanie do zapłaty z dowodem nadania k. 27-30 akt.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o korelujące ze sobą i niekwestionowane przez strony dowody z w/w dokumentów. Sąd oparł się również na jego zdaniem wiarygodnych gdyż spójnych i logicznych zeznaniach świadka T. na okoliczność zawarcia umowy powierniczego przelewu wierzytelności.
Sąd oddalił wnioski powoda z pisma z dnia 6 czerwca 2008r. o przeprowadzenie dowodów na okoliczność wykonania przez cedenta zobowiązania stanowiącego podstawę roszczenia: z zeznań świadka N. oraz świadków W., Z., K., P, i D, z akt postępowań prowadzonych przez policję i Prokuraturę Rejonową w ... oraz wniosek o zobowiązanie pozwanego o dostarczenie ksiąg rachunkowych ze w na zasadę prekluzji dowodowej obowiązującej w postępowaniu odrębnym - gospodarczym. Zgodnie treścią art. 47911 par. 1 kpc, powód w sprawach gospodarczych zobowiązany jest w pozwie podać wszystkie twierdzenia oraz dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie w toku postępowania, chyba że wykaże, iż powołanie w pozwie nie było możliwe, albo że potrzeba powołania wynikła później. W przedmiotowej sprawie powód już na etapie wnoszenia pozwu wiedział że pozwany kwestionuje ważność podpisów złożonych w jego imieniu na fakturach i sosno wykonanie przez pozwanego zobowiązania. świadczy o tym treść pozwu. Dlatego już w tym piśmie procesowym powinien wskazać wszystkie dowody uzasadniające jego twierdzenia w tej materii, aby nie narazić się na skutki prekluzji materiału dowodowego. Wnioski dowodowe wniesione później z tych względów należało oddalić.
Sąd oddalił również wnioski dowodowe pozwanego zawarte w sprzeciwie od nakazu / o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji mailowej załączonej do sprzeciwu od nakazu zapłaty, z pisma Sądu Rejonowego w ... z dnia 3 stycznia 2008r., pisma Prokuratury Apelacyjnej w ... z dnia 30.0l.2008 r., Pisma KMP w ... z dnia 12.04.2006r., pisma GIODO z dnia 8 lutego 2008r. I z pisma Ministra Gospodarki z 15 lutego 2008r. uznając, iż dotyczą okoliczności i faktów nic mających znaczenia dla wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie- tj. w sprawie o zapłatę rozpoznawanej w postępowaniu gospodarczym. Sąd zważył, co następuje:
Powód swoje roszczenie wywodził z umowy powierniczego przelewu wierzytelności, zawartej z firmą T. Spółka z o.o. w ..., która to spółka uznawała się za wierzyciela pozwanego co do należności wynikających z faktur VAT nr 18/05/2007/1CM, nr l46/04/2007/TCM, nr 53/02/2007(1CM, nr 82/0ł/2007/ICM, nr 22101/2007/TCM, nr 7/Ol/200771CM, nr 134/I 1/2006/TCM na łączną kwotę 60.887,94 zł. Zgodnie z att. 509 par. 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki ( art. 509 par. 2 kc)
Zgodnie z art. 513. oar. 1 kc dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
Pozwany zarzucił min. iż umowa powierniczego przelewu wierzytelności będąca podstawą legitymacji procesowej powoda była nieważna, jako dotknięta wadą pozorności. świadczyć o tym miał fakt, iż ze strony cedenta podpisała ją osoba narodowości wietnamskiej, jak wskazywał pozwany nie znająca języka polskiego nie rozumiejąca sensu i treści tej umowy. Zarzut ten okazał się jednak nietrafny. Przesłuchany jako świadek prezes firmy T. Sp. z o.o w ..., N., który ukończył studia wyższe w Polsce posługiwał się językiem polskim w stopniu zapewniającym swobodną konwersację i rozumiał pytania skierowane do niego przez Sąd i potrafił na nie odpowiedzieć, Stwierdził, iż rozumie również treść zawartej
powodem w imieniu Spółki T. umowy i znaczenie poszczególnych jej postanowien, również par. 7 umowy zgodnie z którym miał ponosić wyłączną odpowiedzialność za przekazane powodowi informacje dotyczące wierzytelności oraz dłużnika, potwierdzając, iż są one zgodne ze stanem faktycznym. Umowa powierniczego przelewu wierzytelności spełniała również inne wymogi co do treści i formy, nie zostało wykazane iż została zawarta dla pozoru, dlatego należało ją uznać za w pełni skuteczną co legitymowało powoda do wystąpienia z powództwem.
Jednak pozwany zarzucił również, że powód pomimo spoczywającego na nim zgodnie z art. 6 kc i art. 232 kpc ciężaru dowodowego nie wykazał okoliczności wykonania przez cedenta zobowiązania na które obecnie jako jego następca prawny się powołuje i z którego wywodzi dla siebie skutki prawne. Wierzytelności będące przedmiotem cesji miały mieć bowiem podstawę w umowie wzajemnej stron zgodnie z którą T. Sp. zoo. w ... w ramach prowadzonej działalności gospodarczej miała sprzedać pozwanej spółce obuwie, za które nabywca winien był zapłacić. Podstawą prawną dochodzonego mszczenia był więc art. 535 kc. - przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzecz i wydać mu rzecz. a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
Powód twierdził iż cedent wykonał należycie swoje zobowiązanie, jednak jak słusznie podniósł że pozwany nie przedstawił na poparcie tych twierdzeń żadnych wiarygodnych dowodów. Powód oparł się jedynie na załączonych do pozwu fakturach VAT. Nie przedłożył żadnych innych dokumentów na wy kazanie faktu dostarczenia przez sprzedawcę towaru pozwanemu, zwłaszcza dokumentów WZ. Również z treści rachunków nie wynikało, aby strony umówiły się. że podpis złożony na fakturze przez osobę reprezentującą pozwanego będzie jednocześnie dowodem odebrania towaru przez nabywcę. Miał on być jedynie potwierdzeniem faktu odebrania faktury przez nabywcę zapoznania się z jej treścią. Zwłaszcza, że pozwany twierdził, iż nawet te podpisy nie pochodzą od osób uprawnionych do składania o woli w imieniu Spółki, lecz od pracowników nie mających do takich działań żadnego upoważnienia, dlatego z tego faktu powód nie może wyprowadzać żadnych skutków prawnych. Sąd zarzuty pozwanego w tej kwestii uznał za zasadne, powód nie potrafił ich obalić. Faktem więc jest, że nie wynika z treści faktur, iż jakikolwiek uprawniony przedstawiciel pozwanej spółki potwierdził odbiór towarów opisanych w każdej z faktur, nie wynika, czy towar dostarczono wraz z fakturą czy w innym dniu, a jeśli tak to w jakim, a wreszcie, czy w ogóle nastąpiła dostawa tych towarów. Przy zaprzeczeniu strony pozwanej, powód który w myśl zasad ogólnych, winien był wskazać prawdziwość swoich twierdzeń nie przedstawił skutecznie żadnych innych środków dowodowych W celu wykazania, że cedent - firma T. Spółka z oo. w ... dostarczył i wydal pozwanej spółce przedmiot sprzedaży. Tym samym na tej podstawie roszczenie powoda jako niewykazane należało oddalić. Co do innych zarzutów pozwanego m.in. zarzutu sfałszowania faktur, nieetycznego postępowania powoda Sąd uznał, że w większości dotyczą one kwestii nieistotnych dla niniejszego procesu, a nadto postępowania na które powoływał się pozwany w większości zostały umorzone a inne pozostawały wciąż w stadium początkowym i nie wiadomo czy weszłyby w stadium postępowania sądowego, a jednocześnie już w/w zarzuty i twierdzenia nie pozwalały na uwzględnienie powództwa, dlatego Sąd na podstawie art. 535 kc i art. 6 kc orzekł jak w sentencji wyroku.