e-prawo.edu.pl      

Strona główna

Prawo cywilne

Prawo gospodarcze

Prawo karne

Prawo pracy

Prawo rodzinne

Kodeks Cywilny

Kodeks Karny

Kodeks Pracy

Kodeks Rodzinno-Opiekuńczy

polityka prywatności

Omyłkowa adnotacja nafakturze informująca o dokonaniu jej zapłaty. Nowe wezwanie do zapłaty.

Pytanie: Mam dłużnika który zalega z zapłatą trzech faktur za usługi transportowe w ramach tej samej umowy. Już miałem złożyć pozew o zapłatę gdy nagle zauważyłem, ze na jednej z tych faktur opiewającej na 20 tys. zł., choć forma płatności określona jest jako przelew, napisane jest iż zapłacono: 20 tys. zł. a pozostaje do zapłaty: 0,00 zł. Czyli, pomyłka, i wygląda to tak jakby cała faktura została została zapłacona (w momencie wystawiania albo wcześniej) choć nie została zapłacona. Na pozostałych dwóch fakturach napisane jest już prawidłowo "razem do zapłaty" i kwota. Moje pytanie w związku z tym to po pierwze, czy jest realna możliwość dowieść w sądzie, że faktura nie została zapłacona? W umowie napisane jest że faktury będą płatne przelewem bankowym w ciągu 30 dni od daty wystawienia faktury. A inne pytanie, to jeżeli zdecydowałbym się nie dochodzić zapłaty tej jednej faktury to czy powinienem wysłać do dłużnika jeszcze jedno wezwanie do zapłaty należności pomniejszonej o tę fakturę?

Porada prawna: Odnosząc się do samych pytań: 1. Czy istnieje realna możliwość wykazania, że faktura nie została zapłacona? W przedmiotowej sytuacji należy ustalić, czy na błędnej fakturze, poza wskazanymi przez Pana informacjami, istnieją dodatkowe dane dotyczące formy dokonania zapłaty, tj. czy zostało np. wskazane konto bankowe, na które miał zostać dokonany przelew. Jeżeli bowiem takie konto znajduje się na fakturze, to celem wykazania, że faktura nie została zapłacona, należałoby przedstawić wyciąg z tego rachunku, z którego wynikałoby jasno, że płatność nie została dokonana. Jeżeli numeru rachunku bankowego na fakturze nie ma (a nawet jeżeli jest, to również, z ostrożności procesowej), można wskazać inne okoliczności, tj. np. podać numer konta / kont firmowych, na które dokonywane są wszystkie płatności danej firmy, wskazać, że żadnych innych rachunków firma nie prowadzi, przedstawić umowę / umowy rachunku / rachunków bankowych oraz wyciągi z tych kont, ewentualnie księgi rachunkowe / podatkową księgę przychodów i rozchodów lub inne dokumenty rachunkowe, argumentując, że na żadnym z nich nie ma śladu po płatności, o której mowa w błędnej fakturze. Jeżeli strona pozwana twierdziłaby, że płatności takiej jednak dokonała, to powinno to z kolei wynikać z prowadzonego przez nią konta firmowego - albo bezpośrednio, albo, nawet, jeżeli strona pozwana próbowałaby twierdzić, że uiściła przedmiotową kwotę gotówką, to też uszczuplenie konta firmowego o 20 tys. zł powinno znajdować odzwierciedlenie w wyciągu z rachunku firmowego jak również w jej dokumentach rachunkowych. Należałoby wówczas zobowiązać stronę pozwaną do przedstawienia tych dokumentów. Ponadto, powyższą argumentację można wzmocnić o zeznania świadków. W związku z powyższym, w ocenie opiniującego, istnieje realna możliwość wykazania w sądzie, że przedmiotowa faktura nie została zapłacona. Niezależnie od tego, co nie jest już jednak przedmiotem niniejszej opinii, niezwłocznie po ujawnieniu wady faktury, winna ona zostać poprawiona poprzez wystawienie faktury korygującej. W przeciwnym wypadku występuje ryzyko odpowiedzialności karnoskarbowej.

2. Czy, w przypadku rezygnacji z roszczenia objętego fakturą, o której mowa wyżej, koniecznym jest wystosowanie wezwania do zapłaty ponownie? Stosownie do brzmienia art. 479 [12] par. 2 kpc, na powodzie w sprawie gospodarczej ciąży obowiązek dołączenia do pozwu odpisu reklamacji / wezwania do dobrowolnego spełnienia świadczenia (wraz z dowodem doręczenia lub nadania). W przypadku niedołączenia tego/tych dokumentów, pismo jest zwracane stronie bez wezwania do jego uzupełnienia lub poprawienia, przy czym, o ile strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, zarządzenie o zwrocie pisma powinno zawierać wskazanie braków, jakimi pismo było dotknięte oraz pouczenie o skutkach jego ponownego wniesienia. Na ponowne wniesienie pisma stronie przysługuje termin jednego tygodnia (art. 479 [12] par. 3 kpc, art. 479 [8a] par. 1, 2 i 3 kpc). Brak jest jednoznacznego stanowiska judykatury / doktryny prawa, czy w opisanej przez Pana sytuacji koniecznym byłoby wystosowanie kolejnego wezwania do zapłaty i czy takie wezwanie powinno opiewać dokładnie na tą samą kwotę, której będzie domagać się Pan pozwem. Jeżeli jednak jedynym powodem, dla którego miałby Pan wysyłać wezwanie ponownie jest rezygnacja z części roszczenia, to wydawać by się mogło, że nie jest koniecznie wysyłanie wezwania do zapłaty ponownie. Z uwagi jednak na wspomniany wyżej brak jednoznacznego stanowiska orzecznictwa / doktryny, w podobnej sytuacji należałoby się liczyć z możliwością podniesienia zarzutu przez stronę pozwaną, w którym pozwana wskazywałaby, że do pozwu nie zostało dołączone wezwanie do zapłaty, o którym mowa w art. 479 [12] par. 2 kpc, być może wzmocnione tezą taką, że poza drogą sądową próbuje Pan uzyskać wstępnie od pozwanej wyższą kwotę, a dopiero składając już pozew i zdając sobie sprawę, że roszczenie może być zawyżone - co z dużym prawdopodobieństwem zostałoby wychwycone przez sąd - ogranicza Pan jego kwotę (co też, niejako z góry, stawia Pana przed sądem w mało korzystnym świetle). Dlatego też, pomimo tego, że w ocenie opiniującego istnieje niskie ryzyko zwrotu pozwu w opisywanej sytuacji, najostrożniejszym rozwiązaniem byłoby jednak wystosowanie ponownego wezwania do zapłaty, z żądaną kwotą odpowiadającą tej, której będzie Pan domagał się w pozwie.

1       2       3       4       5       6       7