e-prawo.edu.pl
prawo cywilne
Oddalenie powództwa o zapłatę, przykład.
UZASADNIENIE Powód R.G. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego M.K. kwoty 23.406,55 zł wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami postępowania oraz wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. W uzasadnieniu oświadczył, że prawo do roszczenia uzyskał w wyniku umowy powierniczego przelewu wierzytelności, a wynika no z umowy najmu placu, którą pozwany jak przedsiębiorca zawarł z cedentem i w związku z którą powstały zaległości w regulowaniu czynszu ustalonego przez strony umowy najmu. Podał powód ponadto, iż wezwał pozwanego do zapłaty kwoty wynikającej z zaległości w płatnościach, pozwany nie dokonał zapłaty, a zatem właściwe było skierowanie roszczenia na drogę sądową i żądanie zapłaty z odsetkami od dnia 10 maja 2008r., tj. od dnia po upływie miesiąca od daty widniejącej na wezwaniu. Sąd, po przekazaniu sprawy do rozpoznania w postępowaniu upominawczym, uwzględnił roszczenie powoda wydając w dniu 05 czerwca 2008r. nakaz zapłaty, w którym orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Dnia 23 czerwca 2008r. pozwany złożył sprzeciw od powyższego nakazu w całości, wobec czego stracił on moc. W sprzeciwie pozwany wniósł o zwrot kosztów procesu i, przyznając istnienie zadłużenia wobec spółki X zakwestionował istnienie roszczenia po stronie powodowej oświadczając, że zaległość została rozliczona ze spółką. Sąd ustalił: Bezspornym w sprawie było, że pozwany M.K., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawarł w dniu 21 grudnia 2005r. z X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Szczecinie umowę nr 3245/05 najmu utwardzonego placu o powierzchni 1319 m z przeznaczeniem na parking strzeżony. Z tego tytułu pozwany jako najemca zobowiązany był uiszczać w/w spółce jako wynajmującemu czynsz w wysokości 2.560,00 zł plus podatek VAT w terminie do dnia 15-go każdego miesiąca za miesiąc bieżący. Czynsz zgodnie z umową należny był od dnia 01 stycznia 2006r., z tym, że aneksem do umowy z dnia 30 grudnia 2005r. strony postanowiły, że czynsz za miesiąc styczeń 2006r. będzie zawieszony. Poza sporem było również to, że powstały po stronie pozwanego zaległości czynszowe. W marcu 2008r. X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Szczecinie zawarła z powodem R.G. umowę, w myśl której R.G. przejął, ze skutkami przelewu określonymi w art.509-5 18 kc., wraz z wszelkimi związanymi prawami ubocznymi wierzytelności przysługujące tej spółce od dłużnika M.K., a wynikające z dokumentu: umowa nr 3245/05 zawartej w dniu 21.1 2.2005r. Wierzytelność będąca przedmiotem przelewu nie została precyzyjnie określona co do wysokości ani co do związanych z nią praw, a w tym terminów należnych odsetek. Dowód: umowa k.4. Pismem z dnia 10 kwietnia 2008r. powód wezwał pozwanego do zapłaty należności w kwocie dochodzonej pozwem w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Dowód: wezwanie z potwierdzeniem nadania k.9 i 10 Pozwany nie zapłacił powodowi żądanej kwoty - okoliczność bezsporna. Sąd zważył: Żądanie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Mimo bowiem, iż powód skutecznie zawarł umowę przelewu wierzytelności po myśli art.509 kc zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść na osobę trzecią wierzytelność, wraz z która przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa - w tym roszczenie o zaległe odsetki, to jednak nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości istnienia roszczenia tak co do wysokości jak i terminu dochodzenia odsetek. Dowodu na powyższą okoliczność - w sytuacji kiedy pozwany kwestionuje istnienie roszczenia po stronie powoda wobec rozliczenia zaległości z cedentem - nie stanowi zdaniem Sądu sama umowa, która nie precyzuje ani wysokości przelanej kwoty, ani daty, od której pozwany pozostaje w opóźnieniu z zapłatą. Co prawda zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1999r. sygn. akt IIICKN 423/98 skuteczne jest zbycie wierzytelności, nie oznaczonej dokładnie w umowie przelewu ale tylko wówczas jeżeli można ją określić na podstawie treści stosunku zobowiązaniowego. Możliwa jest również umowa cesji wierzytelności przyszłych, ale wówczas nie istnieją one jeszcze w chwili zbycia (tak SN w wyroku z dnia 9 sierpnia 2005r. IV CK 137/05). Żadna z wyżej wymienionych sytuacji nie występuje zdaniem Sądu w niniejszej sprawie. Powód nie przedstawił bowiem poza umową żadnych dowodów umożliwiających określenie przedmiotu umowy - przelanej wierzytelności. Jeśli zaś uznać, iż umowa dotyczyła wierzytelności przyszłych, to wobec faktu, że od jej zawarcia w marcu 2008r. do wytoczenia powództwa w maju 2008r. upłynęły tylko dwa miesiące, a należny zgodnie z umową czynsz wynosił ok. 3.000,00 zł, to wierzytelność nie mogła stanowić kwoty dochodzonej pozwem. Wobec powyższego brak było możliwości stwierdzenia zasadności roszczenia powoda. - Skoro zatem powód nie udowodnił faktu, z którego wywodzili skutki prawne, na nim, jako osobie wywodzącej skutki prawne, spoczywał powyższy obowiązek zgodnie z art. 6 kc., brak było podstaw do uwzględnienia powództwa. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił powództwo.