e-prawo.edu.pl
prawo cywilne
O ochronę dóbr osobistych; wyrok z uzasadnieniem.
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia ... Sąd Apelacyjny w ... w składzie: Przewodniczący: SSA ... (spr.) Sędziowie: SA ... Protokolant: ... po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. w ... na rozprawie sprawy z powództwa ... Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie, ... i ... przeciwko ... o ochronę dóbr osobistych i zapłatę na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Okręgowego w ... z dnia 10 czerwca 2008 r., ... 1) zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) nakazuje pozwanemu zamieszczenie na łamach dzienników: Rzeczpospolita i Dziennik Polski oraz jego stronie internetowej ... w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w formie ogłoszenia o rozmiarach 10x10 cm, czcionką nie mniejszą niż 12 pkt drukarskich, umieszczonego w ramce - przeprosin następującej treści: "... - prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą ..., ... z siedzibą w Sosnowcu - przeprasza za rozpowszechnianie godzących w dobre imię ... Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie i jej Członków Zarządu informacji o zadłużeniu ... Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i za bezpodstawne umieszczenie Spółki na internetowej stronie rejestru dłużników i ..."; b) nakazuje pozwanemu powstrzymanie się od dalszych naruszeń dóbr osobistych powodów, w tym w szczególności za pomocą Internetu; c) zasądza od pozwanego na rzecz CARITAS Archidiecezji Krakowskiej w Krakowie 5 OOO(p tysięcy) zł; d) oddala powództwa w pozostałej części; e) zasądza od pozwanego na rzecz powodów 3.375 (trzy tysiące trzysta siedemdziesiąt pięć) zł tytułem zwrotu kosztów procesu 2) oddala apelację w pozostałym zakresie; 3) zasądza od pozwanego na rzecz powodów 3.310 (trzy tysiące trzysta dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apciacyjnego. UZASADNIENIE Powodowie ... Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie ... i ... domagali się nakazania pozwanemu ... : zamieszczenia na łamach dzienników RZECZPOSPOLITA i GAZETA WYBORCZA oraz na swojej stronie internetowej ..., w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w formie ogłoszenia o wymiarach 10x10 cm, czcionką 12 pkt drukarskich umieszczonego w ramce - przeproszenia: " ... - prowadzący działalność gospodarcząpod nazwą ..., z siedzibą w ... - przeprasza za rozpowszechnianie nieprawdziwych i godzących w dobre imię ... Sp. z o.o. z siedzibąw Krakowie i jej Członków Zarządu informacji o rzekomym zadłużeniu ... Sp. z o.o. i za bezpodstawne umieszczenie Spółki na internetowej stronie rejestru dłużników i ...", wysłania e-maili ze sprostowaniem nieprawdziwej informacji o zadłużeniu ... Sp. z o.o. w Krakowie w stosunku do ... o treści "Przepraszam ża przesyłanie nieprawdziwych i godzących w dobre imię ... Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie informacji. Oświadczam, że informacja - przesłana Państwu jakoby firma ... Sp. z o.o. z siedzibąw Krakowie nie regulowała wymagalnych należności z tytułu podpisanych faktur, na kwotę 220.240,00 zł ostatnia faktura z dnia 29 stycznia 2007 r.- była niezgodna z prawdą." do wszystkich podmiotów, którym przekazana została informacja o nieistniejącym zadłużeniu, powstrzymanie się od dalszych naruszeń dóbr osobistych powodów, w tym w szczególności za pomocą Internetu, zasądzenia od pozwanego na rzecz CARITAS Archidiecezji Krakowskiej 30000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną pozwanym krzywdę oraz zasądzenia na rzecz powodów zwrotu kosztów procesu. Na uzasadnienie podali, że w 2007 r. zakończyła się współpraca powódki z ..., prowadzącą działalność pod firmą ..., ale do rozliczenia pozostały wzajemne wierzytelności, do czego powodowie dążyli, wyznaczając terminy kolejnych spotkań, na które ... nie przychodziła. Doszło do tego dopiero w dniu 31 października 2007 r., kiedy to zawarte zostało porozumienie płatnicze, którym powódka zobowiązała się zapłacić ... 80.848,78 zł w transzach płatniczych do końca listopada 2007 r., co powodowało wygaśnięcie wzajemnych rośzczeń pomiędzy tymi podmiotami. Powódka wywiązała się z tego zobowiązania. Mimo tego pozwany, któremu ... zleciła windykację należności od powódki, będąc poinformowany o zapłacie należności, przekazywał za pomocą e-maili do kontrahentów powódki nieprawdziwe informacje o jej zadłużeniu w stosunku do ... w wysokości 220 341,18 zł, wymieniając w nich także imiona i nazwiska członków zarządu, sugerując tym samym, że osoby te są odpowiedzialne za brak zapłaty rzekomego długu. Nie odniosło rezultatu kolejne pismo powódki z dnia 20 grudnia 2007 r. wskazujące na bezprawność takiego działania. Pozwany nadal kolportował nieprawdziwe informacje oraz umieścił nieistniejący dług w wysokości 220341,18 zł na swojej oficjalnej stronie internetowej ..., oferując go do sprzedaży. Ponadto groził wszczęciem postępowania wobec członków zarządu powódki lub postępowania upadłościowego wobec niej. Działania te godziły w dobre imię Spółki i członków jej zarządu, zwłaszcza że z powyższymi informacjami mogła zapoznać się nieograniczona liczba osób. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zarzucając że powódka w dalszym ciągu nie zapłaciła długu, który obecnie wynosi 155713 zł, potrącenie, na które powołuje się jest nieważne, ponieważ w dniu 12 października 2007 r. zawarta została przez niego z ... umowa nabycia wierzytelności, co czyniło bezskuteczną względem niego zapłatę dokonaną na rzecz zbywcy, jak też potrącenie. Tak powódka, jak i ... odmawiały udzielenia mu informacji, czy i do jakiej wysokości doszło do zapłaty długu. Ten brak informacji dawał mu wystarczające podstawy do upubliczniania informacji o zadłużeniu, pomniejszonym o dwie wpłaty w wysokościach, o jakich poinformowała go ... Podawanie nazwisk członków zarządu nie może być bezprawne, skoro stanowią informację jawną, dostępną dla każdego. To nierzetelne działanie powódki i ..., podjęte w celu pozbawienia go należnej prowizji jest bezprawne. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił powództwo. Rozstrzygnięcie to oparte zostało na ustaleniach: Powódka i ..., po zakończeniu współpracy, posiadały wzajemne wierzytelności. W dniu 12 października 2007 r. ... zawarła z pozwanym umowę powierniczego przelewu wierzytelności, obejmującą należności określone sześcioma fakturami, dwoma z grudnia 2006 r. i czterema ze stycznia 2007 r., które stanowiły zobowiązania powódki w łącznej wysokości 271 541,18 zł. Zaznaczono w umowie, że pozwany przejmuje te wierzytelności ze skutkami przelewu uregulowanego w art. 509-518 kc. Tego samego dnia pozwany skierował do powódki pismo z żądaniem zapłaty, dołączył do niego kopię umowy, uzyskał odpowiedź, że suma wierzytelności jest błędnie określona oraz czyni ona starania o spotkanie z ... celem rozliczenia wzajemnych zobowiązań. Kolejne pismo pozwanego zawierało zastrzeżenie, że nie należy uzależniać zapłaty należności objętych fakturami od przekazania dokumentów przez ..., a wierzytelności w stosunku do niej nie mogą być potrącone, wezwał do przedstawienia potwierdzeń zapłat lub przelewów, a także wspomniał, że brak odpowiedzi do 22 października 2007r. będzie przyczyną opublikowania informacji o zadłużeniu. Powódka w dniu 31 października 2007 r. wystawiła fakturę, obejmującą zobowiązanie .... do wysokości 105938,60 zł, która została przez nią potwierdzona, doszło do rozliczenia i uzgodnienia zobowiązania powódki na 80848,78 zł, po kompensacie wzajemnych wierzytelności oraz ustalenia terminu i zasad spłaty. Powódka wywiązała się z tego zobowiązania i wpłaciła na rachunek ... dwie kwoty 46220zł i 64628,78 zł. Pozwany w korespondencji elektronicznej do szeregu podmiotów przesłał informację, że powódka nie reguluje wymagalnych należności objętych potwierdzonymi przez nią fakturami w wysokości 220241,18 zł, ostatnia z 29 stycznia 2007 r., a także umieścił informację o długu na stronie internetowej ... Sąd Okręgowy uznał, że przedstawiony przez pozwanego dowód w postaci umowy przelewu powierniczego wierzytelności z dnia 12 października 2007 r. wskazuje, że nabył od ... wierzytelności określone wymienionymi fakturami. Powołane przepisy art. 509 do 518 k.c. określają zawartą umowę jako umowę przelewu wierzytelności. Powódka wiedziała, co wynika z zeznań członków zarządu, że taka umowa została zawarta. Wobec tego prowadienie rozliczeń z ..., zwłaszcza kompensaty wierzytelności powódki, objętej fakturą z 31 października 2007 r., a następnie zapłata nie mogły być skuteczne względem pozwanego. W tej sytuacji informacja o zadłużeniu powódki była prawdziwa, co wyłącza bezprawność jego działania, podjętego w obronie uzasadnionego interesu, którym może być także jego własny interes. Roszczenia powodów nie zasługiwały na uwzględnienie. Powodowie w apelacji wnieśli o dokonanie zmiany wyroku i uwzględnienie powództwa w całości względnie uchylenia go i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Podniesione zostały zarzuty naruszenia prawa materialnego: - art. 24 kc. w związku z art. 3 ustawy z 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych przez uznanie, że zachowanie pozwanego, polegające na kolportowaniu za pomocą poczty elektronicznej bezpośrednio do kontrahentów powódki oraz umieszczanie na stronach internetowych nierzetelnych informacji na temat zadłużenia Spółki nie jest bezprawne, chociaż nie może być uznane za dozwotoną formę udostępniania informacji gospodarczych; - art. 24 k.c. w związku z art. 14 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez przyjęcie, że zachowanie pozwanego polegające na umieszczeniu na ogólnodostępnych stronach internetowych oraz kolportowaniu za pomocą za pomocą poczty elektronicznej kierowanej bezpośrednio do kontrahentów powodowej Spółki nierzetelnych i wprowadzających w błąd informacji dotyczących jej stanu finansowego oraz niewywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań nie jest działaniem bezprawnym, chociaż taka praktyka może stanowić czyn nieuczciwej konkurencji; - art. 24 k.c. w związku z art. I ust.) i art. 23 ust. I ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych przez uznanie, że zachowanie pozwanego nie jest działaniem bezprawnym w sytuacji gdy umieszczenie na stronach internetowych danych personalnych członków zarządu powodowej Spółki jest niedozwolonym przetwarzaniem danych osobowych; - art. 24 k.c. przez uznanie, że zachowanie pozwanego nie jest bezprawne, a przecież było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami, udostępniane dane nie były prawdziwe, co naruszało nie tylko prawo do dobrego imienia powodów, lecz także inne dobra osobiste - prawo do ochrony sfery życia prywatnego oraz dysponowania swoimi danymi osobowymi. Dopuścił się także Sąd pierwszej instancji błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegającego na ustaleniu, że powódka posiadała pewne informacje na temat treści stosunku prawnego łączącego pozwanego z ... i w chwili spełnienia świadczenia na jej rzecz wiedziała o dokonanym przelewie. Zaniechanie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka ... naruszało art. 227 k.p.c., ponieważ te zeznania miały istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy. Pozwany wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów procesu, podnosząc, że powodowie w apelacji zamieścili rozważania sprzeczne z treścią zgłoszonego żądania, skoro nie kwestionują ustaleń Sądu o prawdziwości informacji o zadłużeniu. Przekazywanie tego rodzaju informacji nie jest bezprawne. Dane dotyczące członków zarządu powódki są powszechnie dostępne. Proponowanie wierzytelności do sprzedaży musi konkretyzować dłużnika, ważne są także informacje, kto kryje się za bezosobową spółką. Sąd Apelacyjny ustalił i zważył: Apelacja zasługiwała na częściowe uwzględnienie. Zaskarżony wyrok w zakresie odmawiającym powodom ochrony przed rozpowszechnianiem informacji o zadłużeniu powódki jest nietrafny. Ustalenia dokonane przez Sąd Okręgowy dotyczące zadłużenia powódki względem ..., zawarcia przez nią z pozwanym umowy powierniczego przelewu wierzytelności, wezwania powódki przez pozwanego do zapłaty należności objętych przelewem, zastrzeżenia o bezskuteczności potrącania wzajemnych wierzytelności i zapłaty na rzecz pierwotnego wierzyciela, ostrzeżenia o podaniu do publicznej wiadomości informacji o odmowie płacenia długów, treści porozumienia zawartego przez powódkę z ... oraz spełnienia zobowiązania względem niej Sąd Apelacyjny podziela i uznaje za własne jako prawidłowe, oparte na przedstawionych przez strony dokumentach. Zachodzi jednak potrzeba uzupełnienia ich przez opisanie działań podejmowanych przez pozwanego w celu skłonienia powódki do zapłaty. Skierowane do powódki w dniu 12 października 2007 r. wezwanie do zapłaty zawierało rygor wniesienia sprawy do sądu, co połączone być miało z wysokimi kosztami, dołączono do niego odpis umowy zawartej przez pozwanego z ... Po uzyskaniu od powódki informacji (pismo z 17 października 2007 r.), że błędnie w umowie powierniczego przelewu wierzytelności określone zostało jej zadłużenie, z uwagi na konieczność dokonania wzajemnych rozliczeń, o które czyni starania, pozwany wskazał, że nie należy uzależniać należnej mu zapłaty od dokumentów i porozumień z wierzycielką. Potrącenie nie będzie skuteczne, wezwał powódkę do określenia rzeczywistego zadłużenia i podania wysokości wpłat, dokonanych na rzecz ..., zaznaczył, że brak odpowiedzi i zapłaty traktować będzie jako działanie na zwłokę, co spowoduje upublicznienie informacji o zadłużeniu. Następnie pismem z dnia 22 października 2007 r. poinformował powódkę, że od 24 października 2007 r. rozpocznie przekazywanie informacji o zadłużeniu Spółki podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą w dziedzinie konstrukcji stalowych, dołączył do tego pisma wydruk adresów poczty elektronicznej tych podmiotów, zastrzegając, że następnie zostaną użyte kolejne bazy branżowe. Zgodnie z powyższym zastrzeżeniem pozwany skierował do tych podmiotów informację, że powódka, której zarząd stanowią ... i ... nie płaci wymagalnych należności " z tytułu podpisanych przez nich faktur na pozostającą kwotę łączną 220.241,18 zł, ostatnia z dnia 29 stycznia 2007 r ." Następnie powódka została powiadomiona pismem z dnia 11 grudnia 2007 r., że pozwany uzyskał informację od ... o dokonaniu częściowej zapłaty, ale domaga się potwierdzenia wysokości zadłużenia, a bezskuteczne oczekiwanie do następnego dnia spowoduje przekazanie drogą internetową informacji o zadłużeniu przedsiębiorcom prowadzącym działalność w branży dróg i mostów ( około 1500 adresów mailowych), a także skieruje do innych podmiotów ofertę sprzedaży wierzytelności, co zostało wykonane w dniu 13 grudnia 2007 r. Pismo z 18 grudnia 2007 r. zawierało zagrożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa prokuratury lub policji, jeśli nie zostanie dokonana zapłata 50000 zł. W odpowiedzi powódka w piśmie z 20 grudnia 2007 r. oświadczyła, że nie jest już dłużnikiem ..., bo dokonane zostały wszelkie rozliczenia i zapłata. Kolejna informacja od pozwanego z 2 stycznia 2008 r. dotyczyła rozpoczęcia informowania o zadłużeniu 7 tysięcy firm, instytucji i urzędów mających siedzibę w Krakowie., jego realizacja nastąpiła w dniu 14 stycznia 2008 r. W korespondencji skierowanej do ... w dniu 16 stycznia 2008 r. domagał się określenia zadłużenia powódki i wysokości wniesionych na jej rzecz wpłat. Podobnej treści wezwanie wysłane zostało do pełnomocnika powódki w dniu 24 stycznia 2008 r. z zagrożeniem stosownego powiadomienia policji. Pismem z dnia 4 lutego 2008 r. powiadomił pełnomocnika powódki, że odstępuje od dalszych czywiości windykacyjnych jako następstwo otrzymanego pisma z 4 lutego 2008 r., zawierającego wskazanie rozliczeń dokonanych z ... i jej informacji esemesowej. W kwietniu skierował pozwany wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Sródmieścia w Krakowie o ogłoszenie upadłości powódki, poprzedni przygotowany przez niego pochodził z 1 lutego 2008 r. Zamieszczona została również oferta sprzedaży wierzytelności względem powódki. Do lutego 2008 r. pozwany nie został powiadomiony przez ... o stanie jej rozliczeń powódką, nie dokonała tego również powódka, a w przekazywanych informacjach wysokość zadłużenia określana była na 220341,18 zł, 50000 zł, 155713 zł. Z treści zawartej w dniu 12 października 2007 r. przez pozwanego z ... umowy przelewu powierniczego wierzytelności wynika, że jej celem było odzyskanie wymienionych należności przez pozwanego i przekazanie jej "Powierzającemu" po potrąceniu przysługującej "Przejmującemu" prowizji. Niewątpliwie ta umowa miała ułatwić pozwanemu działania przez możliwość żądania zapłaty do jego rąk. Odmienna interpretacja jej postanowień przez strony nie uprawniała pozwanego do opisanego postępowania, które nie miało charakteru windykacji jako dochodzenia w sposób przewidziany prawem zwrotu swojej rzeczy od osoby nieuprawnionej do jej posiadania. Wynika stąd, że do przekazania podmiotom prowadzącym działalność związaną z konstrukcjamf stalowymi informacji o nieregulowaniu przez powódkę potwierdzonego zadłużenia doszło w sytuacji, w której pozwany miał świadomość, że przejęte od ... wierzytelności są sporne. Zastrzeżenie dotyczące istnienia wzajemnych wierzytelności, nadających się do potrącenia potraktował jako dążenie do odwleczenia zapłaty, zakładając że potrącenie nie jest dopuszczalne na gruncie art. 5138 k.c. bez jakiejkolwiek analizy przesłanek przewidzianych tym uregulowaniem i charakteru wierzytelności powódki. Nie zostały przez niego podjęte żadne działania mające na celu uzyskanie tytułu wykonawczego ani przed tą pierwszą informacją ani w późniejszym czasie. Kolejne pisma kierowane do powódki i kolejne informacje przesyłane drogą internetową miały na celu przymuszenie jej do zapłaty, w końcowej fazie co najmniej należności, która w jego ocenie nie została jeszcze uregulowana ... Intencje przymuszenia wynikają wprost z tych pism, a następnie z zawiadomienia organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i wniosku o ogłoszenie upadłości. Na podzielenie zasługuje stanowisko skarżących, że pozwany działał ze świadomością przedstawienia powódki i członk6w jej zarządu jako niegodnych zaufania kontrahentów, a nie uzyskawszy zamierzonego rezultatu poszerzał krąg podmiotów, które w taki sposób miały ocenić powódkę, co niewątpliwie mogło podważyć jej pozycję na rynku. Nietrafny jest zarzut pozwanego, że podanie do wiadomości danych osobowych członków zarządu powódki było informacją ogólnie dostępną z uwagi na ich wpis w rejestrze dotyczącym Spółki. Opisana treść przekazanych informacji podawała do wiadomości szerokiego grona przedsiębiorców i instytucji, że nie reguluje wymagalnych wierzytelności Spółka zarządzana przez wskazane osoby, co dawało podstawę do przyjęcia, że takie niewłaściwe postępowanie dotyczy w równej mierze przedsiębiorcy, jak i osób tworzących jego organ zarządzający. Rację mają skarżący, że wymienienie w tych przekazach nazwisk pozwanych było świadomą informacją, że nieakceptowane działanie dotyczy także tych osób. Spółka będąca osobą prawną działa w obrocie rynkowym pod przyjętą nazwą wpisaną do rejestru nie jest identyfikowana z osobami zarządzającymi nią. Także W postępowaniu sądowym nie jest dokonywane oznaczenie spółki wraz z osobami wchodzącymi w skład zarządu, również w orzeczeniu sądowym nałożenie na nią obowiązku lub przyznanie uprawnienia dotyczy osoby prawnej o nazwie wynikaj ącej z rejestru, chociaż reprezentują ją członkowie zarządu. Wobec tego przekazanie informacji, że określona zgodnie z przyjętą nazwą spółka, której zarząd tworzą wymienione osoby, w powszechnym odbiorze ocenione być musiało, że stawiane jej zarzuty dotyczątakże tych osób. Rację mają powodowie, że działanie pozwanego było bezprawne, a powołanie się przez niego na umowę powierniczego przelewu wierzytelności nie mogło być uznane za wykazanie okoliczności wyłączających tę bezprawność. Podkreślenia wymaga, że przekazane informacje nie wskazują podmiotu względem którego powódka nie reguluje wymagalnych należności. Nie było podstaw do przyjęcia bezsporności zobowiązania powódki i niedopuszczalności potrącenia wzajemnej wierzytelności, skoro pozwany nie przedstawił dowodu w postaci tytułu egzekucyjnego lub wykonawczego. Nie usprawiedliwiało opisanego postępowania żądanie udzielenia informacji o dokonanej do rąk ... zapłacie i jej wysokości. Niezależnie od tego, nawet gdyby powódka odmawiała zapłaty, nie mając zastrzeżeń do żądanej należności i jej wysokości, to i tak działań pozwanego nie można ocenić jako zgodnych z prawem, ponieważ nie były one związane z prawem przewidzianą ich egzekucją. Przymus działania zgodnego z tytułem wykonawczym, stosowany w postępowaniu egzekucyjnym nie przewiduje kierowania pod adresem dłużnika gróźb w postaci podważenia wiarygodności wobec innych przedsiębiorców i instytucji, a następnie realizowania ich. Przewidziane zostały w art. 56 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (j.t Dz U z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.) zasady wpisu dłużnika na wniosek wierzyciela do rejestru dłużników niewypłacalnych wymagają przedstawienia tytułu wykonawczego. Sąd Apelacyjny uznał, że postępowanie pozwanego było bezprawne i naruszało zasady udostępniania informacji gospodarczych osobom trzecim przewidziane ustawąz dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych (Dz U Nr 50, poz. 424 ze zm.), zwłaszcza że pierwsze przekazanie nie było związane ze sprzedażą. Spełnione zostały również przesłanki wymagane do uznania działania pozwanego za czyn nieuczciwej konkurencji, przewidziany art. 14 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tj. Dz U z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) poprzez świadome rozpowszechnianie wprowadzających w błąd wiadomości o powódce w celu podważenia jej pozycji, wiarogodności na rynku i uzyskania prowizji. Nie można odmówić słuszności zarzutowi skarżących, że zawarcie w powyższych infomiacjach imion i nazwisk powodów było niedozwolonym przez ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tj. Dz U z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) przetwarzaniem tych danych. Podanie do publicznej wiadomości danych członków zarządu powódki nie było związane z dobrem publicznym, dobrem osób trzecich ani dobrem tych członków, a podjęte zostało w celu wskazania, że tak Spółka, jak i jej członkowie zarządu lekceważą zaciągnięte zobowiązania. Nie zasługiwał na podzielenie zarzut pozwanego, że korespondencja internetowa nie może być oceniona jako podawanie informacji nieograniczonej liczbie osób, bo skierowana została do konkretnych odbiorców. Niezależnie od tego, że ilość podmiotów, którzy takie informacje otrzymali była bardzo duża, to z jej treścią mogli się zapoznać również wszyscy, którym znane były adresy poczty internetowej tych podmiotów. Taki krąg osób, które wiadomość tę uzyskały lub mogły uzyskać wskazuje na publiczny charakter dokonanych przekazów wiadomości. Sąd Apelacyjny uznał, że działanie pozwanego naruszyło dobra osobiste powodów. W odniesieniu do powódki spełnione zostały przesłanki przewidziane art. 248 kc w związku z art. 43 ponieważ mogło dojść do podważenia jej wiarogodności jako przedsiębiorcy godnego zaufania, prowadzącego właściwe rozliczenia z kontrahentami, nie posiadającego problemów finansowych. W wyroku z dnia 11 stycznia 2007 r. II CSK 392/06 LEX nr 276219 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, wcześniej już prezentowany ( wyrok z dnia 9 czerwca 2005 r. III CK 622104 LEX nr 1053), że dobre imię osoby prawnej jest łączone z opinią jaką mają o niej inne osoby ze względu na zakres jej działalności i naruszają je takie wypowiedzi, które obiektywnie oceniając, przypisują osobie prawnej niewłaściwe postępowanie mogące spowodować utratę do niej zaufania potrzebnego do jej funkcjonowania w zakresie swych zadań. Sąd Apelacyjny przyjął, że ten trafny pogląd ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Przekazywane przez pozwanego informacje, obiektywnie oceniane, przedstawiały powódkę jako niesolidnego przedsiębiorcę, co nie może w przedstawionych okolicznościach, zasługiwać na aprobatę Roszczenia ... i ... zasadnie powoływały się na naruszenie dobrego imienia jako prowadzących sprawy Spółki zgodnie z zasadami rzetelności we współpracy i rozliczeniach z kontrahentami. Ządanie ochrony dóbr osobistych spełnia przesłanki przewidziane art. 248d k.c. Nie zasługuje na podzielenie stanowisko Sądu Okręgowego, że w odniesieniu do postępowania pozwanego wyłączona została bezprawność, ponieważ działał on w obronie własnego interesu. Dążenie do otrzymania umówionego wynagrodzenia powinno być realizowane przy użyciu prawem przewidzianych środków. Nie ma podstaw do przyjęcia, że takie zostały przez pozwanego wyczerpane. Działanie w obronie uzasadnionego interesu mogłoby uchylać bezprawność jedynie wówczas, gdyby koniecznej ochrony nie dało się osiągnąć inną drogą, co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie. Podkreślenia wymaga, że odmowa wykonania zaciągniętego zobowiązania nie może spotkać się z pozytywną oceną co jednak nie uprawnia wierzyciela do podejmowania działań naruszających dobra osobiste zobowiązanego. Wbrew zarzutom skarżących nie doszło do naruszenia art. 227 8 k.p.c., ponieważ dopuszczenie dowodu z zeznań świadka ... dla ustalenia treści umowy zawartej w dniu 12 października 2007 r. było zbędne. Skuteczność tej umowy względem powódki powinna być rozstrzygnięta w postępowaniu zwiazanym z żądaniem uzyskania przez pozwanego tytułu egzekucyjnego. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał za uzasadnione żądania powodów nakazania pozwanemu zaniechania podejmowania działań naruszających ich dobra oraz dopełnienia czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Treść dochodzonego przeproszenia została skorygowana przez przyjęcie, że godzące w dobra osobiste powodów jest rozpowszechniane informacji o zadłużeniu i bezpodstawne umieszczenie powódki w rejestrze dłużników, ponieważ do końca listopada 2007 r. była ona dłużnikiem, a zatem określanie informacji jako nieprawdziwych wprowadzałoby niepożądaną niejasność wywołanej przez pozwanego sytuacji. Nie zasługiwało na uwzględnienie żądanie nakazania pozwanemu przekazania przeproszenia drogą internetową wszystkich podmiotów, którym przekazał on godzące w dobra osobiste powodów informacje, ponieważ nie ma podstaw do przyjęcia, że istniałaby możliwość wykonania takiego orzeczenia i sprawdzenia, że zostało wypełnione. Sąd Apelacyjny uznał, że uwzględnione publikacje w tytułach prasowych o zasięgu krajowym i lokalnym (obejmującym również siedzibę i miejsce zamieszkania powodów) zezwolą na zapoznanie się z treścią przeprosin równie szerokiego grona podmiotów. W oparciu o art. 448 k.c. zasądzona została na wskazany przez powodów ... i ... cel społeczny suma 5000 zł, którą Sąd Apelacyjny uznał za odpowiednią do wyrządzonej im krzywdy i adekwatnie obciążającej pozwanego. Żądanie zasądzenia sumy przewyższającej ją nie znajduje usprawiedliwienia w sytuacji, kiedy nie jest to jedyny środek zastosowany dla usunięcia skutków naruszenia ich dóbr osobistych. Na podstawie art. 3868d k.p.c. zaskarżony wyrok został zmieniony przez częściowe uwzględnienie powództw, a w pozostałym zakresie apelacja została oddalona w oparciu o art. 385 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu za obie instancje wynika z przewidzianej art. 100 i art. 100w związku z art. 39l8zi k.p.c. włożenia na pozwanego kosztów poniesionych przez powodów, związanych z zakresem uwzględnionego powództwa.